روایت : سیدمحمد مرکبیان عکس : Wimone Pellazza
همیشه جای خالی کسی
در فضای هولناک روزگار
فریاد می زند
همیشه
جای کسی
خالی ست
و
بی جواب می ماند
تمام ِ پرسش هایم
مانند امشب!
در رویا
کسی را دیدم
که از پشت آسمان ها می آمد
با جیب های بزرگی
پر از ستاره
کسی
با قامتی
به بلندای سایه ی سرو
بر دیوار ِ همسایه
و به مهربانی پدر
و شاید خود ِ پدر!
آری
همیشه
جای کسی خالی ست
|
