به نام گل سرخ / شعر شفیعی کدکنی / صدای سالار عقیلی
تو خامُشی که بخواند
تو می روی که بماند
که بر نهالک بی برگ ما
ترانه بخواند
از این گریوه به دور
در آن کرانه ببین
بهار آمده
از سیم خاردار گذشته
حریق شعله ی گوگردی-ه بنفشه چه زیباست
هزار آینه جاری
هزار آینه اینک
به همسرایی قلب تو می تپد با شوق
زمین تهی ست ز رندان
همین تویی تنها
که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی
بخوان بنام گل سرخ
و
عاشقانه بخوان
|
