آزاده نجفیان
*داستان من قهرمان نیستم، پی یر اُتن گرونیه، ترجمه خجسته کیهان، نشر افق، 1386، قیمت 1600 تومان  کتاب «من قهرمان نیستم» نوشته ی نویسنده ی ضدفرم فرانسوی، پی یر اتن گرونیه، شامل 32 داستان کوتاه است که البته همه ی آنها را به تنهایی نمی توان «داستان» نامید. بعضی از داستان ها ی این کتاب حالت یادداشت های روزانه ی نویسنده را دارند که صرفا در آنها به توصیف حالات و روحیات خودش و یا پدیده های پیرامونش پرداخته است و به قول مترجم کتاب:« (این داستان ها) بیشتر به نثرهای شاعرانه شباهت دارد که در زبان فرانسه به آن روایت می گویند». 
در کل، داستان های این کتاب را می توان به دو گروه تقسیم کرد:1- نثرهای شاعرانه که عمده ی جحم کتاب را به خود اختصاص می دهند و پر از تصاویر زیبا و ثبت لحظات گذرای شاعرانه هستند، 2-داستان های کوتاهی که تا حدودی بن مایه های سوررئالیستی دارند(ظلم) و یا همه حول حادثه و ماجرایی ورای انتظار خواننده می چرخند(مامان، رسیدن کاپیتان و...) این داستان های حادثه ای را می توان نمونه ی اعلای داستان کوتاه دانست که شیوه ی غافلگیری آنها به یادآورنده ی سبک اُ.هنری، نویسنده ی آمریکایی، است. گرونیه با زمینه سازی مناسب که اغلب توصیف محیط است شروع می کند و این توصیفات مفصل و با جزئیات او تعلیقی در ذهن خواننده به وجود می آورد تا به نقطه ی اوج داستان می رسیم و نویسنده ضربه ی خود را وارد می کند و فضای آرام و سنگینی را که از اول داستان به وجود آورده بود می شکند و رقیق و مشوش می کند. بیشتر تاکید گرونیه بر روی فضاسازی و توصیف محیط است و شخصیت هایش را با این فرض صمیمانه که ما می شناسیمشان بدون توضیح و توصیف وارد فضایی که ساخته است می کند. عمده ی بار داستانهای گرونیه بر روی محیط و فضای داستانی و حوادثی است که در این محیط ها اتفاق می افتد نه شخصیت ها! شخصیت اصلی تمام داستان های او خودش هستند و زاویه ی دید مسلط این کتاب اول شخص است. شیوه ی روایت خاص و زاویه ی دید مورد استفاده گرونیه «من قهرمان نیستم» را به کتابی متنوع و خواندنی تبدیل کرده است.
*شعر مانیفست یک نفره ی پناهنده ی شماره ی33333 (گزیده ی شعر)، فرهاد پیربال،
ترجمه ی فریاد شیری، نشرچشمه، 1386 ، قیمت 1300 تومان  «مادرم مُرد و یکباره مرا تنها گذاشت نامزدم پس از سفر ناگهانی ام خودش را به آتش کشید و تکه ای زغال شد. خواهر و برادر و دوستانم یا قربانی آتش جنگ و بمب بارانها شدند و یا هرکدام آواره ی کشوری که حالا نشانی هیچ کدامشان را ندارم. غریب تر از من چه کسی است؟ بی کس تر از من ...!» شعر بالا بخشی از شعر «بیوگرافی» سروده ی شاعر معاصر کرد فرهاد پیربال است. پیربال یکی از شاعران نوگرای کردستان است که فضاهای بومی و هویت ملیش را با فضاهای مدرن ادبیات جهان در شعرهایش تلفیق کرده است. درونمایه ی بیشتر شعرهای این کتاب، همانطور که از اسم آن هم پیداست، در بردارنده ی حس نوستالژی عمیق شاعر نسبت به وطن و گذشته ی خود است که آنها را به علت جنگ و اختلافات سیاسی از دست داده و مجبور به مهاجرت شده است. زبان کتاب زبانی ساده، صمیمی و احساساتی است اما فرمی که پیربال برای شعرهایش انتخاب کرده است ساختارشکنی و هنجارگریزی در فرم را آشکارا نشان می دهد. از دیگر ویژگی های مثبت این کتاب مقدمه ی جامع و کامل مترجم درباره ی پیربال و سبک شاعری اوست. 1991-1980 من هر چه شهر و روستا و هرچه باغچه و محله و تاکستان و کوچه و هرچه کودک و جویبار و خیابان و نوجوان و ستاره را پنجره را پسر و دختر و زن زیبا را ... دوست دارم آه! آه! طوفانی ارغوانی و خونین آنها را بلعید آن ... ها ...را... ب... ل... ع... ید...
لطفا برای نظر دادن در سایت عضو یا وارد شوید |
