مونا شبستری

این روزها...این روزهای سراسیمه آنقدر گرم و سرد می شوند که دلت به حال اسفند ترک بر می دارد. آفتاب کم رمقی که در آشپزخانه می تابد چای ِ صبحانه را گرم نگه نمی دارد ؛ اما من نگران ِ ضعف این آفتاب نیستم چون می دانم بهار در پیش است و خورشیدش بالهای نورانی خود را روی این سرزمین ، پهن خواهد کرد و رنگ ِ سبز ِ خوش نقشی را روی دیوار های زنده و بی مرز ِ زمین قلم خواهد زد.
پژواک باد های باران آور ِ بهاری در گوش اسفند می پیچد و انعکاس ظریف ِ شکوفه ها در انجماد سرد آب های زمستانی رو به سوی تحقق می درخشند و من این را پرنازترین و بدیع ترین پدیده ی زمینی می بینم. این چنین است که بهار در امتداد زمستان می شکفد و آفتاب پر نورش که ثمره ی آمیزش این دو فصل در هنگام آغاز سال نو می باشد را به ما پیشکش می کند. سال نو مبارک.
|